بر اساس آگهیهای ملکی پردازش شده در کارشناسان املاک چهارخانه، در مرداد ۱۴۰۵ میانگین قیمت هر مترمربع آپارتمان مسکونی در منطقه ۴ به حدود ۲۹۷ میلیون تومان و میانگین استانداردشده بر مبنای «طبقه اول نوساز» به حدود ۳۲۳ میلیون تومان رسیده است. در همان ماه، میانگین اجاره ماهانه هر مترمربع حدود ۸۱۵ هزار تومان و برای ملک استانداردشده حدود ۸۴۰ هزار تومان بوده است.
دادههای هشتماهه فروش نشان میدهد که از دی ۱۴۰۴ تا مرداد ۱۴۰۵، ۳٬۰۶۳ آگهی فروش آپارتمان مسکونی در تحلیل وارد شده است. میانگین قیمت کل دوره حدود ۲۴۸ میلیون تومان به ازای هر مترمربع و میانه واقعی حدود ۲۳۱.۲۲ میلیون تومان بوده است. در مرداد، میانگین قیمت به ۲۹۶.۶۸ میلیون تومان رسید و میانه نیز ۲۷۰.۴ میلیون تومان ثبت شد.
در بازار اجاره نیز طی چهار ماه اردیبهشت تا مرداد، ۱٬۷۳۹ آگهی اجاره بررسی شده است. میانگین اجاره در مرداد ۸۱۵ هزار تومان به ازای هر مترمربع در ماه و میانه ۸۰۰ هزار تومان بوده است. برای واحد استانداردشده طبقه اول نوساز، این ارقام به ترتیب ۸۴۰ و ۸۳۷ هزار تومان رسیدهاند.
اما نکتهای که نباید از آن غافل شد این است که منطقه ۴ یک بازار کاملاً یکدست نیست.
اگر به ابتدای دوره یعنی دی ۱۴۰۴ برگردیم، میانگین قیمت هر مترمربع آپارتمان مسکونی حدود ۱۸۶.۵ میلیون تومان بود. این رقم در مرداد ۱۴۰۵ به ۲۹۶.۷ میلیون تومان رسید.
یعنی در این فاصله، میانگین قیمت هر مترمربع حدود ۵۹٪ افزایش یافته است.
در شاخص استانداردشده طبقه اول نوساز، حرکت قیمت از ۱۹۶.۸ میلیون تومان در دی به ۳۲۳.۴ میلیون تومان در مرداد بوده که رشد حدود ۶۴٪ را نشان میدهد.
| ماه | میانگین قیمت هر مترمربع | شاخص طبقه اول نوساز |
|---|---|---|
| دی ۱۴۰۴ | ۱۸۶.۵ میلیون | ۱۹۶.۸ میلیون |
| بهمن ۱۴۰۴ | ۲۲۹.۰ میلیون | ۲۳۸.۵ میلیون |
| اسفند ۱۴۰۴ | ۱۹۲.۳ میلیون | ۲۰۸.۵ میلیون |
| فروردین ۱۴۰۵ | ۲۲۷.۷ میلیون | ۲۴۳.۴ میلیون |
| اردیبهشت ۱۴۰۵ | ۲۷۴.۷ میلیون | ۲۹۲.۵ میلیون |
| خرداد ۱۴۰۵ | ۲۸۶.۱ میلیون | ۳۰۳.۸ میلیون |
| تیر ۱۴۰۵ | ۲۹۱.۰ میلیون | ۳۱۳.۲ میلیون |
| مرداد ۱۴۰۵ | ۲۹۶.۷ میلیون | ۳۲۳.۴ میلیون |
اما این جدول یک نکته مهم را نشان میدهد: بازار فروش در نیمه اول سال دو رفتار متفاوت داشته است.
در بهمن، اسفند و فروردین نوسان قیمت قابل توجه بود؛ اما از اردیبهشت به بعد، روند بازار منظمتر شده و افزایش قیمت ماهانه کاهش پیدا کرده است.
بر اساس تحلیل چهارخانه، رشد قیمت در شاخص عمومی طی یک ماه ۱.۹۴٪ و در شاخص طبقه اول نوساز ۳.۲۶٪ بوده است. رشد سهماهه نیز به ترتیب ۸٪ و ۱۰.۵۷٪ و رشد ششماهه ۲۹.۵۸٪ و ۳۵.۶۱٪ گزارش شده است.
یعنی بازار فروش هنوز صعودی است، اما سرعت رشد قیمت در ماههای اخیر کمتر شده است.
این تفاوت برای خریدار اهمیت دارد. بازاری که در یک دوره ششماهه ۳۰ تا ۳۵ درصد رشد کرده، الزاماً قرار نیست در شش ماه بعد نیز همین مسیر را تکرار کند.
در مرداد، میانگین قیمت خام بازار:
۲۹۶.۷ میلیون تومان برای هر مترمربع
و میانه:
۲۷۰.۴ میلیون تومان
بوده است.
برای مقایسه استانداردشده بر اساس طبقه اول نوساز:
میانگین: ۳۲۳.۴ میلیون تومان
میانه: ۳۰۰.۹ میلیون تومان
ثبت شده است.
این اختلاف میانگین و میانه هم مهم است. وقتی میانگین از میانه بالاتر است، یعنی بخشی از فایلهای گرانتر، میانگین بازار را به سمت بالا کشیدهاند.
بنابراین برای کسی که قصد خرید دارد، گفتن اینکه:
«منطقه ۴ متری ۳۲۳ میلیون تومان است»
دقیق نیست.
عدد مناسبتر برای تحلیل عمومی بازار، ترکیبی از میانگین، میانه، سن بنا، موقعیت و کیفیت ساختمان است.
دادههای تحلیل کوتاهمدت یک نکته بسیار مهم را آشکار میکند: اختلاف شرق و غرب منطقه ۴ بسیار زیاد است.
در مرداد ۱۴۰۵، در بخش غربی منطقه، یعنی محدوده غرب امام علی تا پاسداران، میانگین قیمت هر مترمربع حدود ۳۷۵ میلیون تومان بوده؛ در حالی که در بخش شرقی، یعنی شرق امام علی، تهرانپارس و حکیمیه، میانگین حدود ۲۱۷ میلیون تومان ثبت شده است.
یعنی در همین منطقه ۴، میانگین قیمت هر مترمربع در بخش غربی حدود ۷۳٪ بیشتر از بخش شرقی بوده است.
در اجاره نیز همین تفاوت دیده میشود:
بنابراین «منطقه ۴» بهتنهایی برای تصمیم سرمایهگذاری کافی نیست. سرمایهگذار باید حداقل محله، محدوده، سن بنا، متراژ، کیفیت ساختمان و قابلیت اجاره ملک را نیز وارد محاسبه کند.
در اردیبهشت ۱۴۰۵، میانگین اجاره ماهانه هر مترمربع در منطقه ۴ حدود ۵۵۱ هزار تومان بود.
این رقم در:
رسید.
در شاخص طبقه اول نوساز نیز:
۵۶۵ هزار تومان → ۵۶۸ هزار تومان → ۸۱۹ هزار تومان → ۸۴۰ هزار تومان
حرکت کرده است.
یعنی از اردیبهشت تا مرداد:
حدود ۴۸٪ افزایش
حدود ۴۹٪ افزایش
داشته است.
این رشد با رشد بازار فروش در همین چهار ماه قابل مقایسه نیست.
یکی از مهمترین دلایل، فصل جابهجایی مستأجران است.
در ماههای اردیبهشت، خرداد، تیر و مرداد، بخش قابل توجهی از قراردادهای اجاره تمدید یا جابهجا میشوند. در چنین شرایطی، بازار اجاره بیش از بازار فروش با تغییرات تقاضای مصرفی مواجه میشود.
البته دادهها بهتنهایی علت جهش تیرماه را اثبات نمیکنند؛ بنابراین نمیتوان تمام افزایش را صرفاً به فصل جابهجایی نسبت داد.
اما همزمانی رشد شدید اجاره با این دوره زمانی نشان میدهد که بازار اجاره در تابستان ۱۴۰۵ تحت فشار تقاضای بیشتری قرار گرفته است.
یک نکته دیگر هم وجود دارد: تعداد فایلهای بررسیشده در تیر ۵۸۰ مورد و در مرداد ۵۱۲ مورد بوده است؛ بنابراین افزایش اجاره بر مبنای حجم قابل توجهی از آگهیها مشاهده شده و صرفاً به چند فایل خاص محدود نیست.
اگر اردیبهشت را نقطه شروع و مرداد را نقطه پایان بگیریم، تصویر بسیار روشن است:
| شاخص | اردیبهشت ۱۴۰۵ | مرداد ۱۴۰۵ | تغییر تقریبی |
|---|---|---|---|
| فروش، میانگین هر متر | ۲۷۴.۷ میلیون | ۲۹۶.۷ میلیون | +۸٪ |
| فروش، طبقه اول نوساز | ۲۹۲.۵ میلیون | ۳۲۳.۴ میلیون | +۱۰.۶٪ |
| اجاره، میانگین هر متر | ۵۵۱ هزار | ۸۱۵ هزار | +۴۸٪ |
| اجاره، طبقه اول نوساز | ۵۶۵ هزار | ۸۴۰ هزار | +۴۹٪ |
این جدول شاید مهمترین تصویر از بازار منطقه ۴ در تابستان ۱۴۰۵ باشد:
در چهار ماه اخیر، اجاره بسیار سریعتر از قیمت فروش حرکت کرده است.
اما این به معنی آن نیست که سرمایهگذاری اجارهای ناگهان فوقالعاده شده است.
چرا؟
چون قیمت خرید ملک نیز بسیار بالاست.
در گزارش سرمایهگذاری منطقه ۴، بازده اجاره ناخالص ۲.۷٪ و بازده اجاره خالص ۲.۴٪ محاسبه شده است.
نسبت قیمت به اجاره نیز ۳۷ سال است.
به زبان ساده:
اگر فقط به اجاره نگاه کنیم، سرمایهگذار باید مدت بسیار طولانی منتظر بماند تا سرمایه اولیه خود را از محل درآمد اجارهای بازگرداند.
بازده ماهانه اجاره در چهار ماه بررسیشده نیز:
بوده و میانگین آن ۰.۲۳٪ در ماه گزارش شده است.
بنابراین افزایش اجاره، بیشتر از آنکه به معنای تغییر بنیادین اقتصاد سرمایهگذاری منطقه باشد، نشاندهنده افزایش قابل توجه هزینه اجارهنشینی در مقابل قیمت بالای ملک است.
این موضوع را میتوان با یک مثال ساده فهمید.
فرض کنیم یک آپارتمان ۱۰۰ متری را بر اساس میانگین مرداد منطقه خریداری کنیم.
قیمت تقریبی آن:
۲۹.۷ میلیارد تومان
و اگر اجاره متوسط منطقه را مبنا قرار دهیم:
۸۱۵ هزار تومان × ۱۰۰ متر = حدود ۸۱.۵ میلیون تومان اجاره ماهانه
در سال، حدود:
۹۷۸ میلیون تومان
درآمد اجاره ایجاد میشود.
پس حتی با وجود جهش اجاره در تابستان، قیمت خرید هنوز آنقدر بالاست که بازده اجارهای را محدود میکند.
پاسخ کوتاه:
گزارش سرمایهگذاری برای دوره دی ۱۴۰۴ تا مرداد ۱۴۰۵، این تصویر را ارائه میکند:
| شاخص | مقدار | ارزیابی |
|---|---|---|
| رشد سرمایه | +۶۴.۴٪ | عالی |
| بازده کل | +۶۷.۱٪ | عالی |
| بازده واقعی | +۱۰.۳٪ | مثبت |
| بازده اجاره ناخالص | ۲.۷٪ | ضعیف |
| بازده اجاره خالص | ۲.۴٪ | ضعیف |
| نسبت قیمت به اجاره | ۳۷ سال | گران |
| نقدشوندگی | ۸۸ از ۱۰۰ | مطلوب |
| ریسک معکوس | ۸۵ از ۱۰۰ | مطلوب |
| امتیاز سرمایهگذاری | ۶۸ از ۱۰۰ | خوب |
بنابراین منطقه ۴ را نمیتوان بازار نامناسبی دانست.
اما باید دقیقتر گفت:
منطقه ۴ برای سرمایهگذاری میانمدت و بلندمدت با هدف حفظ ارزش و رشد سرمایه، جذابتر از سرمایهگذاری صرفاً با هدف دریافت اجاره است.
یکی از نکات مثبت گزارش این است که بازده کل مسکن در دوره مورد بررسی ۶۷.۱٪ بوده، در حالی که تورم تجمعی دوره ۵۱.۵٪ گزارش شده است.
در نتیجه بازده واقعی مسکن منطقه ۴ حدود ۱۰.۳٪ محاسبه شده است.
در مقایسه با برخی بازارهای موازی نیز گزارش کارشناسان املاک چهارخانه برای همین دوره ارقام زیر را ارائه میکند:
در همین محاسبه، بازده واقعی این داراییها به ترتیب منفی ۴.۸٪، منفی ۱۳.۳٪، منفی ۱۸.۳٪ و منفی ۴۲.۹٪ گزارش شده است.
البته این مقایسه باید با احتیاط خوانده شود؛ زیرا دوره انتخابشده و روش محاسبه بازده میتواند نتیجه مقایسه را تغییر دهد.
در تحلیل بلندمدت قیمت، ضریب همبستگی قیمت مسکن با:
گزارش شده است.
اما یک نکته بسیار مهم وجود دارد.
این ارقام مربوط به سطح قیمتها در سری زمانی هستند، در حالی که در تحلیل سرمایهگذاری، همبستگی تغییرات ماهانه مسکن با دلار، طلا و سکه به ترتیب منفی ۰.۳۸، منفی ۰.۴۳ و منفی ۰.۴۴ گزارش شده است.
بنابراین نباید از این دادهها نتیجه گرفت که:
«اگر فردا دلار بالا برود، قیمت آپارتمان منطقه ۴ هم دقیقاً به همان اندازه بالا میرود.»
رابطه بلندمدت قیمتها با رابطه کوتاهمدت تغییرات قیمت یکسان نیست.
به نظر میرسد مهمترین ریسک فعلی برای سرمایهگذار، خرید در قیمت نامناسب است.
بازار طی دوره مورد بررسی رشد قابل توجهی داشته است. رشد ۶ ماهه شاخص طبقه اول نوساز نیز ۳۵.۶۱٪ گزارش شده است.
بنابراین خرید یک ملک صرفاً با این استدلال که:
«قیمتها همیشه بالا میروند»
تصمیم مناسبی نیست.
در چنین بازاری، اختلاف بین یک خرید خوب و یک خرید بد میتواند بسیار زیاد باشد.
بهخصوص در منطقهای مانند منطقه ۴ که فاصله قیمت شرق و غرب آن بسیار زیاد است.
با توجه به دادههای موجود، پیشنهاد منطقی این نیست که صرفاً به دنبال ارزانترین ملک یا گرانترین ملک باشیم.
بهتر است ملک دارای این ویژگیها باشد:
مهمترین مزیت سرمایهگذار در شرایط فعلی، خرید خوب است.
اگر ملک از ابتدا گران خریداری شود، حتی رشد بازار هم ممکن است نتواند بازده مطلوبی ایجاد کند.
به دلیل پایین بودن بازده اجارهای منطقه، خالیماندن ملک میتواند بازده واقعی سرمایهگذار را بیشتر کاهش دهد.
بنابراین ملکی که سریع اجاره میرود، ارزش بیشتری از ملکی دارد که صرفاً ظاهر لوکستری دارد.
واحدهای دارای تقاضای مصرفی گسترده معمولاً در زمان فروش و اجاره، بازار بزرگتری دارند.
در دادههای فروش، میانگین عمر بنا در مرداد حدود ۱۱.۷ سال و در دادههای اجاره حدود ۱۲.۹ سال بوده است.
بنابراین بازار منطقه فقط بازار واحدهای نوساز نیست و برای واحدهای چندسالساخت نیز تقاضا وجود دارد.
نقدشوندگی منطقه در شاخص سرمایهگذاری ۸۸ از ۱۰۰ ارزیابی شده است؛ بنابراین این ویژگی یکی از نقاط قوت منطقه محسوب میشود.